சிதம்பரம் நடராஜர் கோயில் நிர்வாகத்தை தீட்சிதர்களிடமிருந்து மாற்றுவது தொடர்பான உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்கு, எதிர்பார்த்தபடியே உச்ச நீதிமன்றம் இடைக்காலத் தடை விதித்துள்ளது என்ற செய்தி மீண்டும் பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்புகிறது. கோயில் நிர்வாகம், அதன் சொத்துகள், வருவாய் மற்றும் நகைகள் உள்ளிட்ட விஷயங்களில் வெளிப்படைத்தன்மை இருக்க வேண்டுமா என்பதே இங்கு முக்கியமான கேள்வியாகிறது.
பல ஆண்டுகளாக கோயில் நிர்வாகம் தொடர்பாக கணக்கு விவரங்கள், வருவாய் மற்றும் செலவினங்கள் குறித்து சர்ச்சைகள் எழுந்து வருகின்றன என்ற குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. குறிப்பாக, நீண்ட காலமாக கணக்கு விவரங்கள் முறையாக வழங்கப்படவில்லை என்றும், கோயிலில் உள்ள நகைகள் மற்றும் சொத்துகளின் கணக்கெடுப்பு தொடர்பாகவும் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டு வருகின்றன என்றும் கூறப்படுகிறது.
ஒரு கோயில் என்பது குறிப்பிட்ட சிலரின் தனிப்பட்ட சொத்து அல்ல; அது பக்தர்களின் நம்பிக்கையுடனும், வரலாற்றுடனும், பொதுச் சமூகத்தின் நிறுவனமாக பார்க்கப்படுகிறது. எனவே, அதன் நிர்வாகம் யாரிடம் இருந்தாலும், வரவு-செலவு கணக்குகள், நகைகள், சொத்துகள் உள்ளிட்ட அனைத்திலும் வெளிப்படைத்தன்மையும் சட்டப்பூர்வமான பொறுப்பும் இருப்பது அவசியம்.
அதேநேரத்தில், இந்த விவகாரத்தில் நீதிமன்றங்கள் வழங்கும் தீர்ப்புகளையும், நிர்வாக உரிமை தொடர்பான சட்ட நடைமுறைகளையும் மதிப்பது முக்கியம். நிர்வாகத்தில் குற்றச்சாட்டுகள் இருந்தால் அவை உரிய விசாரணை மற்றும் சட்டத்தின் மூலம் நிரூபிக்கப்பட வேண்டும் என்பதும் equally முக்கியமானது. ஒரு சமூகத்தை அல்லது சாதியை ஒட்டுமொத்தமாக குற்றம்சாட்டுவதற்குப் பதிலாக, குறிப்பிட்ட நிர்வாக நடைமுறைகள் மற்றும் பொறுப்புகள் குறித்து கேள்வி எழுப்புவதே வலுவான அணுகுமுறையாக இருக்கும்.
ஆனால், இத்தனை விவாதங்களுக்கும் மத்தியில் பக்தர்கள் அமைதியாக இருப்பது ஏன் என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. தாங்கள் வழிபடும் கோயிலின் நிர்வாகம் எவ்வாறு நடைபெறுகிறது, அதன் வருவாய் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது, நகைகள் மற்றும் சொத்துகளின் நிலை என்ன போன்ற கேள்விகளை பக்தர்களே கேட்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. பக்தி என்பது கேள்வி கேட்கக்கூடாது என்பதல்ல; மாறாக, நம்பிக்கையுடன் இணைந்த பொறுப்புணர்வும் அதில் இருக்க வேண்டும்.
“எங்கும் இருக்கும் இறைவனை ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மட்டுமே இருக்கிறார்” என்ற எண்ணத்துடன் நாம் ஒரு இடத்தைச் சுற்றி கூடும்போது, அந்த இடத்தின் நிர்வாகம் குறித்த கேள்விகளையும் எழுப்ப வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. இறைவன் மீது இருக்கும் பக்தியுடன் சேர்ந்து, அந்த இறைநம்பிக்கையைச் சுற்றி உருவாக்கப்பட்ட நிறுவனங்களின் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொது பொறுப்பையும் மக்கள் வலியுறுத்த வேண்டிய நேரமிது.
